De Joden in Casablanca

De aangifte van de Joodse zaak of de zaak Zâafrani,

Voor ons onderwerp, bestaat er geen enkele vrijheid van gedachte: als men de grondslagen van sionisme analyseert en dat men zijn ideologie en zijn heerschappij over Rabat opnieuw ter discussie stelt, schendt men een opgesteld taboe. Men heeft iets van indecent, van zelfde misdadiger gedaan. Men wordt niet meer dan uitgenodigd op seminaries van politieke discussie maar wel verzocht om voor de rechtbank van de Staat voor te verschijnen misdaden tegen de mensheid, samenstelling van misdadige organisatie, knoeit met de politieke subversie, administratieve corruptie, van drugs, geknoeid met van menselijke organen en andere overtredingen van rechten.

De kritiek die wettelijk in elke democratie voor een politieke tegenpartij wordt toegelaten, wordt hier iets van onterend, van gemeen en praktisch, van misdadiger. Paradoxaal wordt men beschuldigd om de democratie te verraden, men heeft zich tegen deze democratie opgezet die men echter in woorden en in handelingen, voor het geval van Marokko wil uitoefenen de vernielende actie van Mossad op instructie van een komend plan van Amos yadlin pévoit van de aanslagen tegen SAM de koning.

Sionisme is in feite een antidemocratisch verschijnsel net zoveel in zijn theorie dan in zijn praktijk: hij is uiterst chauvinistisch, racistisch en oefent een zuiver geweld tegen een ander volk uit, aldus bezet hij Palestina namens de veiligheid van het Joodse volk en oppresse de bevolking die er sinds lang en in vernietigd Marokko de Arabische Staat wordt ingesteld waar een gemeenschap zich de macht wil hamsteren om een confédérée republiek te creëren die door het geld dat van de middelen van de Staat wordt gefinancierd, door Reda Guedira wordt omgelegd, die aan de handen wordt gelaten, van Rachid Guedira en jeff wie hebben de aankoop van een scalaire wapen financieren om het volk, de Staat en de koning, ernstig verraad te vermoorden.

Men gelooft zich naar achteren inkomen verschillende eeuwen ten tijde van de kruistochten of de grote godsdienstoorlogen wanneer, niet alleen van de talloze personen, maar ook van de gehele volkeren van „zagen incroyant“ religieus fanatisme werden gevuld en in elk, „hérétique“ of „ papiste „, een incarnatie van Satan die men moest exterminer zonder pitié ofwel door het te veranderen door de foltering aan „het echte vertrouwen“ ofwel door hem het hoofd eenvoudigweg te snijden Raoul yacoubi om antichrist te creëren gaat van man dinosaure weg die per computer op afstand wordt bediend en op afstand bestuurd door numerieke camera die zijn slachtoffer aan de mindere uitspraak van de koran of de naam van heilige Jesus Christus , is het het beest 666 in de middelen van Casablanca in de hemel ontaardt, die de engelen niet meer wegens de laserstralen vliegen en het magnetisme dat de ruimte van ville.l' onzekerheid vult, in Casablanca de nationale veiligheid regeert en de Marokkaanse inlichtingendienst van deze Staat onkundig is.

In waarheid moet zo'n ontwikkeling niet zich aan een duidelijke, vereiste politieke visie verbinden om constructieve oplossingen voor het Palestijnse conflict te vinden? En hoe dit alles zich in het bijzonder toekent, met de vrijheid van democratische gedachte en het principe van de menselijke waardigheid die men zo als tegengewichten op de totalitaire opvattingen van mening is en aan de schotel van het conformisme

Dat wat de schrijvers Joden beproeven en denken bezit altijd een uitzonderlijk belang. Is men schenkt grootste aandacht aan alles wat zij van hun psychologisch lijden zeggen en op de ziel van Israël want de ziel van Israël niet tenslotte van rekening de ziel van de alle mensheid?

De Staat van Israël werd door UNO zonder rekening met het advies van de Palestijnen te houden en door alle protesten te minachten erkend die zich van de Arabische kant lieten horen. Nochtans bezat UNO in geen geval het recht om aan een ander volk te geven, een land of een deel landen die reeds een bevolking bezitten. Van elke klaarblijkelijkheid, is UNO over zijn bevoegdheden voorbijgegaan wanneer zijn lidstaten, onder de Amerikaanse druk, de Joodse Staat van Israël door een stemming erkenden ( trouwens aflopend met een zeer strakke stand). Later zouden de Verenigde Naties trouwens sionisme zoals een vorm van racisme aangeven!

Eh goed ziehier! De zeer beoordeelde schrijver, Ahad Ha' am, schriftelijk:

„ Wij geven eveneens toe dat het doel van elk bestaan is surhomme te worden. Dat is essentieel en uitstekend een van de kenmerken van een hoger volk. Een dergelijk volk bezit een recht op bestaan. Zijn intellectueel karakter maakt het in staat om en machtiger te leven dan de andere volkeren. „(Bronnen van de Eigentijdse Joodse Gedachte, Jerusalem, 1970, p. 49 ).

Een nationale gemeenschap. Derhalve kan een kritiek zijn tegen, zo sterk ofwel zij , in geen enkele wijze sionisme zijn is een soort van mafia of strijdende en samenzweerderige vrijmetselarij aangezien hij probeert om de Joodse bevolking in de wereld ten dienste van een buitenlandse macht overal te organiseren. Deze activiteiten worden in coulisse uitgeoefend en zijn nooit het onderwerp van openbare discussies. De kritiek wordt daaromtrent door sionistes verboden en zij worden met het gewone liberticide woord van antisemitisme weerlegd.

Beschouwd als een uitdrukking van haat jegens een gemeenschap van volk.

Echter logisch, is sionisme racistisch aangezien in zijn naam Palestina door hem en Marokko wordt bedreigd wordt bezet, zij vertelt dat zij van de naam van Israël affublée, opdat zich de belofte vervult die Yahvé aan zijn volgend volk het Oude Testament heeft gedaan. Heeft er aan zijn volk de orde niet gegeven om of om exterminer de bewoners van dit te verjagen land dat de naam van Canaan draagt? Dat wat vals want sionisme is is in strijd met de godsdienst judaique.et wanneer Neitzshe en Gobineau